แชร์ประสบการณ์ฝึกภาษาอังกฤษหน่อยของผมนะครับ เผื่อจะได้เป็นกำลังใจสำหรับคนที่ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง หรือว่าควรจะอ่านอะไรดีสำหรับการสอบ IELST แบบ General ครับ ความหลังนิ๊ดครับ สำหรับผม Eng ถือว่ายากมากครับ จำได้ว่าเมื่อ 3 ปีที่แล้ว(ปลายปี 2007) เคยหาข้อมูลการขอย้ายถิ่นฐานไปเมืองนอก กับเรื่องการขอวีซ่า wah ไรพวกนี้แหละครับ ซึ่งก็มาเจองานหนักว่าต้องสอบ IELTS ให้ได้ 4.5 คะแนน ถือว่าเป็นงานหนักสำหรับผมที่ภาษาอ่อนมากถึงมากที่สุด อ่อนนาดไหน ละก้อเด๋วได้รุ้ครับ หุหุ เริ่มเลยครับตอนนั้น เจอคอร์เรียน ติวสอบ IELTS ของที่แห่งหนึ่ง(ไม่ขอออกนานละกันครับ) น่าสนใจมาก ไปสมัครเลยครับไม่คิดมากตอนั้น 10,000 บาทได้ครับ(ถ้าจำไม่ผิด) แต่ว่าดันต้องสอบก่อนครับ (งานเข้าครับยิ่งโง่ ๆ อยู่ แต่ก็อะสอบฟรีลองหน่อยไม่เสียหาย) ผลได้คะแนนคาบเส้บพอดีลงเรียนได้(ไม่รุคนสมัครอยากให้เราเรียนป่าวเห่อๆ) หลังจากนั้นก็เริ่มไปเรียนครับ ไปวันแรกประหม่ามากครับเจอครูฝรั่ง มีรักเรียนสิบกว่าคนได้ เชื่อไหมครับเรียนห้องแอร์แต่ผมเหงื่อแตกตลอด เห่อๆ คอร์สนี้เค้าติวสอบจริง ๆ ครับ ให้หัดทุกอย่าง ฟัง พูด อ่าน เขียน มีให้ทำหมด งานเข้าสิครับ ภาษายิ่งไม่รู้เรื่องอยู่เจอแบบนี้เครียดสิครับ เค้าให้ เขียนเรียงความผมต้องไปให้เพื่อนช่วยแต่งมั่ง มั่วเองมั่ง วันล่ะ หน้าเองครับ ทุกคนทำได้หมด ยกเว้นผม นี่ครับ ตย เรียงความผม โง่มั้ยครับ Bangkok is too much pollution. We have too many cars on a road. That is caused to much traffic jam. A bus is really dangerous because the bus driver drives very fast. A motorcycle always is run on crosswalk. It’s very hazard for people. We have more garbage. It’s look at a bad view. I think there should be control everything to standard. We need more tree surround the city because the tree can reduce air-pollution. A police officer should stand by at busy intersection. The transport should be improvement. The city needs more garbage cans. เป็นไงครับหนึ่งหน้าผมเขียนได้แค่นี้ ตอนได้กลับมาไม่ต้องคิดเลยครับ โดนกาโนขีดฆ่า กระจาย เครียสสิครับ คนอื่นได้เราไม่ได้ให้ออกไปพูดหน้าชัดด้วยนะ ผมที่หลบตาแบบว่าอย่ามาเรียกป๋มนะ ป๋มพูดได้จิง ๆ ให้ลองอ่านเรื่องแล้วทำข้อสอบก็ผิดกระจายครับ ฟังครูยังไม่ค่อยรู้เรื่องเลยครับ เส้า สรุปทนเรียนไปได้จบเกือบจบแล้วก็ไม่ไปสอบ (เค้ามีให้ทดสอบตอนจบคอร์สละแบบแนวสอบจิงแต่ผมไม่กล้าไปสอบ) จบคอร์สนี้ก็เส้าหนักครับ ไม่รู้เรื่องเลยจิง ๆ ในใจคิดกุเสียตังฟรีละเซง ท้อครับ ไม่ปงไม่ไปมันละ ยอมแพ้ เลิก หลังจากนั้นก็ไปลงเรียนคอร์สแกรมม่าที่โน่นที่นี่บ้าง เรียนคอร์สสอนเขียนด้วยนะ เรียนแถวรามล่ะงบน้อย ก็ไม่ค่อยได้ไรตอนเรียนก็เออง่าย รุเรื่อง แล้วก็ลืมหมด แล้วก็ไปเรียนที่อื่นประปาย จนกระทั่งปลายปี 2009 ไฟก็เรื่องกลับมา เมื่อได้เห็น visa wah อีกครั้งจาก กระทู้ขุดทองของคุณดอส ครับ ปลุกไฟในใจให้กลับมาอีกครับ หุหุ สู้เว้ย แต่ทำไงดีวะ คราวนี้ เริ่มต้นใหม่ ไปเลยครับเราพวกเบี้ยน้อยหอยน้อยไปลงเรียนก็ไม่ได้อะไร เลยว่าเอาวะอ่านเองก็ได้ เข้าห้องสมุดครับ สำหรับผม ก็ห้องสมุดมารวยครับ ใกล้ที่ทำงานสุด เข้าไปหาหนังสือเลย เราได้หนังสืออ่านนอกเวลาอังกฤษมา bookworm มีตั้งแต่ lvl1-6 ครั้งแรกขอสดหน่อยครับ ระดับเราหัดมาเยอะละ อย่างน้อยต้อง lvl 6 สิครับ อู๊ด ๆ ยืมครับ เอากลับไปอ่านบ้าน รุ่งขึ้นไม่คิดมากครับเอามาคืนเลยครับไม่รุเรื่องเลย T T กลับมาใหม่คราวติ๋มเลยครับเริ่ม lvl1 ดีกว่าแบบไม่อายเลยครับ อ่านไล่ไปเลยครับ จนถึง lvl 6 แต่ละ lvl ก็มีหลายเรื่องครับ ผมกวาดมาอ่านหมดทุกเรื่อง(ทุกเรื่องที่มีจริง ๆ ) อ่านแล้วรู้สึกเราอ่านรู้เรื่องขึ้น ได้ศัพท์เยอะขึ้น(ทักษะอ่าน+เขียน) ระหว่างนี้อีกทางก็ internet ครับ สื่อการสอนไรดีโหลดหมดครับ เอามาหัด แล้วก็หัด chat เป็น eng ครับ(ทักศเขียน)แรกๆ ผิดถูกไม่รุ้ ใส่แหลกเน้นด้านได้อายอดครับ หาเยื่อมากคุย พูดไรไปก็ได้ที่ให้ผ่ายตรงข้าเข้าใจครับ แล้วก็ฟังข่าว eng ทางวิทยุครับ ช่วยได้เยอะไม่รู้เรื่องหรอกแต่ก็ฟังจบคำเอาเน้นให้รู้ว่าเค้าพูดถึงคำอะไร ฟังไปเรื่อย ๆ อัดเอาเข้าไปเด๋วก็ได้เอง ไม่ก็ serie เมกาครับ โหลดมาดู ปิดซํบให้หมด ฟังเข้าไป(ทักษะฟัง) ส่วนพูดนี่จนใจครับหาฝรั่งคุยไม่ได้จริง ๆ ก็เลยเน้น serie แล้วพูดตามลักจำเอาครับ พอใกล้สอบก็เอา ตยข้อสอบ Cambridge มาลองครับทำไปเรื่อย ๆ หัดไปเรื่อย ครับ แนวทางผมเป็นประมาณนี้ครับ ผมใช้เวลาประมาณ 6 เดือนที่เตรียมตัวแบบจริงจังครับ และทักษสุดท้ายของผมคือดวงครับ สวดมนต์ ทำบุญ แล้วก็ ขอให้สิ่งศํกดิ์ช่วยครับ (ความเชื่อส่วนบุคคลครับ สำหรับผม ช่วยได้จริง ๆ ) ตอนนี้สอบผ่านแล้วครับดีใจมาก ได้ over all 5 ครับ ดีใจมาก ๆ หวังว่า ประสบการณ์นี้จะช่วยให้เพื่อนที่ท้ออยู่พยามสู้ต่อนะครับ ที่สำคัญคือต้อง อกทนและจริงจังมาก ๆ ครับ เหนื่อยก็พัก แล้วก็ลุยต่อ แต่ต้องอย่ายอมแพ้ครับ