วันนี้มาเล่าเรื่องการเช่าห้องพักค่ะ จากที่บอกพี่เกมมานานว่าจะเขียน กร๊ากกกก   เพราะกล้วยเจอปัญหาการเช่าบ้านที่นี่ เลยอยากเืตือนเพื่อนๆทุกคนให้เลือกบ้านอยู่ดีๆนะคะ ตอนที่เค้าให้ไปอินสเปคบ้านเนี่ยก้อถถามรายละเอียดให้ครบถ้วนเลยนะคะ กล้วยเป็นคนไม่ค่อยชอบอินสเปคบ้านเพราะปกติเนี่ยเมื่อก่อนที่เป็นนักเรียนไม่ได้อยู่ในเมือง  อยู่บ้านฝรั่งไม่ก็เช่ากันเอง  แต่คราวนี้มาอยู่ในเมืองบ้านคนไทยแบ่งให้เช่าไงคะ เลยเป็นปัญหา  เพราะที่นี่เค้าทำเป็นกิจการกันเลยนะคะ  เจ้าของบ้านจะมีบ้านหลายหลังในตึกเดียวกัน แล้วเค้าก็จะใช้อินเตอเนตแค่ตัวเดียวสำหรับหลายๆห้องน่ะค่ะ  สรุปอาจจะมีคนใช้อินเอเนตร่วมกันประมาณ สามสิบคน แม่เจ้า เนตช้านรกแตกมากค่ะ  แล้วเพื่อนร่วมห้องก็มีหลายชนชาติแต่ขอบอกว่าสกปรกมากกกกก  ไม่ล้างจานทิ้งไว้ในซิงค์  ทำกับข้าวไม่ทำความสะอาด  แล้วอีกเรื่องที่าำคัญมากเวลาไปอินสเปคบ้านคืออุปกรณ์ต่างๆในบ้าน  เครื่องซักผ้ากับเครื่องอบผ้าที่บ้านแย่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ต้องเอาไม้ไปเสียบ เก้าอี้ดัน  คือตอนมาดูไม่ได้ดูกันให้เรียบร้อยไงคะ คือด้วยความที่คิดว่าเค้าคงจะไม่อะไรมาก  แต่จิงๆแล้วเนี่ย เราไว้ใจเชื่อใจไม่ได้เลยนะคะ  ก่อนหน้านี้ก้วยจะไปเช่าอีกห้องค่ะ  บอกเ้ค้าว่าพรุ่งนี้จะย้ายเข้ากันทุกคนให้ทำความสะอาดไว้เลยนะคะ เค้าก็รับปากเรียบร้อย แต่พอย้ายไปไม่ทำอะไรเลยค่ะ ฝุ่นนี่ สามนิ้วได้ ห้องรกมากเจ้าของบ้านก็ติดต่อยากมาก พวกก้วยก้อหาบ้านใหม่ย้ายออกทันที  แล้วพอโทไปยังมีหน้ามาบอกว่านั่นอ้ะทำแล้วนะคะ ตูอยากจะเอารูปที่ตูถ่ายไปโชว์ให้ดูจิงๆ ว่านี่เมิงทำแล้วหรอฟะ แสรดดดดด  ถ้าใครคิดจะอยู่ในเมืองก็ดูดีๆหน่อยแล้วกันค่ะ  

Comment (1)

ช่วงนี้ฝนตกตลอด เช้า กลางวัน เย็น ครบสามเวลา ทั้งก่อนและหลังอาหาร อิอิ ทำให้หลายๆ คนจามกัน ฟุดฟิตกันเลยทีเดียว ถ้าป่วยนิดๆ หน่อยๆ ก็ยังพอไหว กินพาราเซตามอลกันไปบ้างอะไรบ้าง แต่ถ้าเป็นเยอะๆ ก็ต้องมีลาป่วยกันบ้างล่ะ
ถ้าเราป่วยเยอะๆ มาทำงานไม่ไหวลาป่วยไปก็ดีนะ จะได้ไม่มาติดเพื่อนๆ ที่ทำงานด้วย เพราะถึงฝืนมาทำ ก็คิดอะไรไม่ค่อยออกอยู่ดี คำว่า ลาป่วย เราจะใช้ว่า Take a sick leave. เช่น "I want to take a sick leave today." แต่ถ้าต้องการพูดในทำนองที่ว่า ฉันได้ลาป่วยมาแล้ว ต้องเปลี่ยนกริยาให้เป็น Verb ช่อง 2 โดยให้ใช้ว่า "I took a sick leave."
เห็นในทีวีบอกว่า ฝนยังมีตกอยู่บ้างอีกซักพักนึงนะ ยังไงรักษาสุขภาพกันด้วย เพื่อเตรียมต้อนรับลมหนาว แล้วก็ทบทวนคำศัทพ์ด้วยนะทุกคน

Comment (0) Read More...

Comment (0) Read More...

ช่วงปลายสัปดาห์นี้ ก็จะเข้าเทศกาลกินเจกันแล้ว นอกจากจะไม่กินเนื้อสัตว์แล้ว ผักบางชนิดเค้าก็ห้ามกินด้วยสำหรับการกินเจจริงๆ อย่างเช่น กระเทียม (อิอิ เท่าที่รู้นะ แต่คาดว่าจะมีมากกว่านี้) บางคนคิดว่าการกินเจ คือการไม่กินเนื้อสัตว์เท่านั้นแล้วก็กินผักที่ต้องห้ามเข้าไป ถ้าใครที่เคร่งครัดก็ลองศึกษากันดูนะว่าอะไรกินได้ อะไรกินไม่ได้ บางที เราก็ไม่ได้ตั้งใจ แต่ทำไปโดยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ก็ลองถามๆ คนที่กินเจดูแล้วกันว่าอะไรห้ามกินบ้างน๊า
ว่าแล้วก็พูดถึงคำศัพท์ คำว่า รู้เท่าไม่ถึงการณ์ กันเลยดีกว่า คำว่า Faux pas เป็นภาษาฝรั่งเศส แปลตรงตัวคือ ก้าวพลาด แต่เราใช้กันบ่อยในภาษาอังกฤษ เป็นข้อผิดพลาดที่เราทำไป เพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เช่น Touching the head of an elder was a faux pas I made when I first came to Thailand. การจับหัวคนที่อายุมากกว่า เป็นเรื่องฉันรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ที่ฉันทำตอนที่ฉันมาเมืองไทยครั้งแรก แต่ “faux” แปลว่า เทียม ตัวอย่างเช่น faux leather แปลว่า หนังเทียม

Comment (0) Read More...

ฝนตกน่ากลัวได้อีก ได้อีก ตกอย่างเดียวไม่พอ มีฟ้าผ่า ฟ้าร้อง มากันแบบครบทีมเลยทีเดียว แต่ถึงฝนจะตก ฟ้าจะร้องยังไง เรากับคุณเพื่อนก็ยังอุตส่าห์มานั่งคุยกันว่าไปเที่ยวทะเลกันเหอะ อยากไปพักผ่อนชิวๆ กันบ้างอะไรบ้าง
ไม่หวั่นแม้วันฝนตก เราก็ตั้งหน้าตั้งตาหาวันว่างไปทะเลกันให้ได้ แอบดีใจลึกๆ ได้ไปเที่ยวซะที เพราะช่วงที่ผ่านมายุ่งมากมาย อืม คำว่าไปเที่ยวทะเล ในภาษาอังกฤษเราไม่ได้ใช้ Go to the sea กันนะ แต่เราจะใช้ Go to the beach ในภาษาไทย จะพูดว่า ไปเที่ยวทะเล แต่ในภาษาอังกฤษ จะใช้คำว่า ชายหาด "I like to go to the beach." ฉันชอบเที่ยวทะเล
ช่วงนี้ฝนยังตกอยู่ตลอดไปเที่ยวไหนก็ต้องระมัดระวังด้วยนะ อีกอย่าที่ลืมไม่ได้ ทบทวนคำศัพท์ที่สอนไปแล้วด้วยนะ (^_^)

Comment (0) Read More...

ตกได้ตกดีทุกวี่วันไม่เว้นวันหยุด เป็นหน้าฝนที่ขยันม๊ากกก ขอปรบมือให้ (แปะ แปะ) ทำให้หลายๆ คนพักผ่อนอยู่ที่บ้านแทนที่จะออกไปช็อปปิ้งหรือเที่ยวเล่นนอกบ้านกัน ไปไหนก็พกร่มกันไปด้วยนะ ระวังจะเป็นหวัด
ผ่านเสาร์ – อาทิตย์กันมาแล้ว พักผ่อนชาร์ตแบตกันเต็มที่ ต้อนรับวันจันทร์ สัปดาห์นี้ก็เป็นสัปดาห์ที่ 4 ของเดือนแล้ว ใครยังทำงานอะไรไม่เสร็จ หรืออ่านหนังสือยังไม่จบ ก็ต้องเร่งกันหน่อยแล้วเพราะใกล้จะสิ้นเดือนแล้ว ได้หยุดพักชาร์ตแบตกันมาแล้วนะ อย่างในภาษาอังกฤษ คำว่า ช่วงเวลาที่ต้องเร่งทำงาน เราจะใช้คำว่า Crunch time แปลว่า ถึงเวลาที่ต้องเร่งทำงาน เช่น “Every 1st of each month is my crunch time." ทุกๆ วันที่ 1 ของเดือนเป็นช่วงที่งานยุ่งมาก
คนเรามีเหนื่อย มีล้ากันได้ แต่อย่าท้อ พักเหนื่อยซักหน่อย แล้วพอหายเหนื่อยก็กลับมาตั้งใจทำงาน ตั้งใจเรียนกันต่อนะ ช่วงนี้รักษาสุขภาพกันด้วยนะ

Comment (0) Read More...

เว็บไซต์ DooTV เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง ที่ทำให้คนไกลบ้านอย่างเราหายเหงาได้บ้าง แม้จะอยู่ไกลแค่ไหนก็สามารถติดตาม ข่าวสาร สาระบันเทิง จากสถานีโทรทัศน์เมืองไทยได้ตลอดเวลา โดยทางเว็บไซต์ได้รวบรวมสาระบันเทิงจากช่องทีวีไทย ทุกช่องสถานี ให้เราได้เลือกรับชมตามความต้องการตลอด 24 ชม

เว็บไซต์ถูกออกแบบเพื่อให้ง่ายต่อการใช้งาน โดยมีทีมงานคอยให้บริการเป็นเพื่อนคุณตลอด 10am - 10pm (GMT London) คุณสามารถเลือกรับชมรายการคุณภาพต่างๆ ที่ชอบได้ ทั้งรายการใหม่ล่าสุด หรืออยากชมรายการย้อนหลังก็ได้เช่นกัน โดยสามารถรับชมรายการผ่านสื่ออินเตอร์เนทที่ความไว 448k รับรองความคมชัดของภาพและเสียง มีการอัพเดท รายการแบบฉับไวและรวดเร็ว เพื่อทำให้เราไม่พลาดทุกความเคลื่อนไหว

Comment (1) Read More...

ตอนตกลงใจว่าจะมาออสเครเลียเพื่อ work and holiday หลังจากสี่ปีที่เหน็ดเหนื่อยตระเวณทำงานท่องเที่ยวอยู่สองทวีป ฉันเองก็สองจิตสองใจ ใจหนึ่งอยากหยุด อีกใจหยุดไม่ได้

ออสเครเลียหรือ ไม่ได้ใฝ่ใจอะไรมากมาย จะว่าปลื้มไหม ตอบได้ว่าเฉยๆ
แต่ในเมื่อมีโอกาสก็คว้าไว้ ให้ได้มาเห็นมาดู ข้อดีข้อเสีย เรียนรู้ชีวิตและวัฒนธรรม

ยังมีความฝันบ้าๆที่ยังหลงเหลือค้างคาอยู่ในใจ เมื่อยังรุ่นๆ ( ใครบอกสามร้อยห้าสิบปีที่แล้ว อยากบอกว่าให้เงียบๆไว้ก่อนนะที่รัก) เคยคิดฝันอยากมาเรียนด้านการแสดงที่นี่ วาดฝันไว้ดิบดีว่าประเทศนี้การละครเวทีต้องอลังการยิ่งใหญ่กว่าใคร

โอเค ตอนไปฝรั่งเศสเห็นเมอแรงรูจ ตอนอยู่เยอรมันได้ดู Mama Mia ความคิดฝันเรื่องนี้ในออสเตรเลียจึงหดหายไปโขอยู่ เพราะที่ยุโรปมันตระการกว่ามาก แต่พูดถึงศิลปะ ที่นี่มีส่วนผสมเกี่ยวพันกับชนเผ่าอะบอริจินีส ฉันอดใจรอเพื่อมาดูมาเห็นแทบไม่ไหว ฝันบ้าเรื่องผู้คนอีกเล่า ฉันเคยคิดฝันไว้ว่าต้องเป็นเช่นนี้ เช่นนั้น อ่านหนังสือร้อยพันเล่มเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ออสเครเลีย หนังสือไทยและเทศ นิยายเรื่องยาวและเรื่องสั้น ก่อนเมื่อคิดจะมาร่ำเรียนในเกาะนี้
มื่อพูดถึงออซซี่ ฉันเคยหลับตามองเห็นคนผิวขาวรุ่นบุกเบิก เหมืองแร่ทอง บูทถึงเข่า หมวกคาวบอย แผงอกหนา แจ็กการูและจิลการู ไร่สวนสุดลูกหูลูกตา ผู้คนยิ้มให้มีไมตรี ส่งน้ำตาลให้กันและกัน อย่างที่ใครๆ บอกว่า ออซซี่เป็นฝรั่งบ้านนอก หรือฝรั่งภูธร เช่นนั้นก็ไม่ควรเหมือนกับฝรั่งยุโรปที่ถือสิทธิส่วนบุคคลมีช่องว่างมากมายต่อกันและกัน

ฉันฝันบ้าไปเพื่อมาเห็นว่า มันไม่มีจริงเท่านั้น

ฉันมาเพื่อได้เห็นว่าศิลปะที่ควรมีถูกลบเลือนหายไปด้วยน้ำมือของออสซี่รุ่นใหม่ การละครเวทีที่นี่หาจุดยืนของตนเองยังลำบาก ศิลปบนผนังมีแต่ขยะเป็นส่วนใหญ่ อะบอริจินีสถูกกันอยู่ในซอกหลืบของสังคม กลายเป็นชนเผ่าติดยา ที่ถูกบำเรอจากรัฐบาล ไม่มีโอกาสแม้แต่จะช่วยเหลือตนเอง ฉันมาเพื่อที่จะเห็นว่าสิ่งดีๆ หลายอย่างที่ฉันเคยได้ยินมาหดหายไปด้วยความจำเป็นในชีวิตแต่ละวันอย่างน่าเศร้าใจ

แม้แต่ชาวนาออซซี่เอง ก็มีไม่น้อยที่เริ่มหาทางเอารัดเอาเปรียบทุกแง่มุม ชีวิตฮิปปี้ในฟาร์มแบบจิลการูไม่มีอีกแล้วในทุกวันนี้ ชีวิตในเมืองก็ต้องระวังระแวงความปลอดภัยที่อาจถูกริดรอนจากพวกขี้เมาหรือติดยา คืนวันศุกร์กลายเป็นคืนอันตราย เที่ยวก็ต้องดูหน้าดูหลังบ้าง ไม่เที่ยวเลยปลอดภัยกว่า

ฉันได้สำนึกเรื่องนึ้ด้วยตัวเองในวันที่ได้มาถึงประเทศนี้ระหว่างขึ้นแทรมไปที่พักจากสนามบิน อยู่ๆ ขี้เมาตัวใหญ่ก็หาเรื่องเอะอะ ฟาดมือมาต่อยหน้าแชด (เฉียดฉันไปนิดเดียว) ทั้งที่เราสองคนไม่ได้นอน เจทแลค มีแบตแพคใหญ่บนหลังคนละอัน งุนงงกับสถานการณ์ตรงหน้า

ดรามาแบบนี้มีขึ้นบ่อยๆ จนทุกวันนี้เริ่มชิน ทั้งพวกแปลกๆที่มากรรโชกขอเงิน หรือแม้แต่พวกแปลกๆที่ป่วยขนาดพูดคนเดียว หรือพวกเหวอๆที่เดินตามฉันไปทุกฝีก้าวในสถานีรถไฟ

ฉันมาเพื่อได้พบว่า โอกาสมีน้อยลงในการได้งานหลายๆอย่าง แม้เศรษฐกิจจะก้าวหน้า แต่ประเทศที่บ้าไลเซ่นและ certificate ออกจะลิดรอนโอกาสหลายๆอย่าง ฉันมองเห็นหลายคนทดท้อเดินถอย แต่มีไม่น้อยที่อยู่สู้ และได้โอกาสดีที่คว้าไว้

ส่วนดีของประเทศนี้มีหลากหลายอย่าง ความเจริญก้าวหน้าไม่หยุดยั้ง ความสวยงามที่บ่งบอกถึงเศรษฐกิจรุ่งเรืองของประเทศ เพื่อนบ้านออซซี่ที่เป็นคนชั้นกลาง (ทำงาน) ในแถบนอกเมืองยังมีแก่ใจจัดเลี้ยง เชิญพบปะ แลกของขวัญกันในโอกาสต่างๆ ถ้าหากไม่อยู่ในเมืองใหญ่ๆ ในเมืองเล็กๆ ยังมีคนเดินสวนกัน ทักทายยิ้มให้คนแปลกหน้าบ้าง ถึงแม้จะน้อยมากแต่ก็ยังใจชื้นบ้าง

ฉันตัดสินไม่เดินทางไปทั่วเหมือนอย่างเคย

เพราะตอนนี้ฉันมี "ความรัก" ต้องรักษา ฉันเพิ่งตกลงใจหมั้นกับแชด หลังจากเดินทางท่องเที่ยวด้วยกันอยู่สองปี และตกลงใจทำวีซ่าคู่หมั้นไปอเมริกาเพื่อไปแต่งงานที่นั่นหลังจากหมดทริปออสเตรเลีย หนึ่งปีที่นี่เราอยู่เพื่อทำวีซ่าไปจากกงสุลอเมริกาที่ซิดนีย์ (เพราะสามารถขอ co sponsor ได้) เราทำงานหนักเพราะรู้ว่าต้องมีค่าใช้จ่ายอีกมากมายรอเราอยู่ หลังจากฉันได้พีอาร์หรือซิติเซ่นของอเมริกาแล้ว เราค่อยกลับมาแบ๊กแพคในออสเครเลีย (ถ้าหากอยากทำ) ก็ได้ ปีนี้จึงเป็นปีของการทำงาน ก่อนการแต่งงานจะเริ่มต้น เป็นปีที่ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว เดินทางคนเดียวตามใจ แต่เป็นปีของชีวิตสองคนที่ผูกพันตกลงใจเป็นหนึ่ง เราเริ่มจากงานสวน นอนในแบคแพคเกอร์ ทำงานสวนที่อัพแอนด์ดาวน์เรื่องซีซั่นมาสองเดือนก่อนตกลงใจเดินเข้าเมือง ณ ตอนนี้ที่อยู่เมลเบิร์น นอนอยู่ในบ้านแชร์กับใครต่อใคร ได้เรียนรู้ในสิ่งที่ไม่เคยทำ (คืออยู่ที่ไหนยาวๆ ฮะๆ)

เรื่องราวมากมายเกิดขึ้น เพื่อนมากมายสารพัดชาติที่ได้พบเจอและผูกพันระหว่างทาง (เดี๋ยวจะเขียนให้อ่านในบทต่อๆไปนะจ๊ะ) ณ ตอนนี้ได้พบเจอน้องๆหลายคนที่มาพบปะกันอีกครั้ง ได้แลกเปลี่ยนข่าวสารรู้ข่าวคราวมากมาย ทั้งสมหวังและผิดหวัง น่ายินดีและเสียใจ

แต่ที่รู้สึกเสมอมาคือขอบคุณในมิตรภาพดีๆที่มีให้กันตลอดมาค่ะ


03 01 10









 

Comment (7)

สวัสดีทุกคนครับ ผมLuckนะ บางคนอาจได้เจอผมวันที่ไปสท.แล้ว
(วันนั้นผมได้เจอพี่เกส คนดังของที่นี่ด้วยแหละ ฮ่าๆ)
วันจันทร์ได้หยุดเลยอยากมาแชร์ประสบการณ์ของมือใหม่มากๆ
ที่ก้าวกระโดดจากชีวิตงานแบงค์ที่เมืองไทย มาเข้าครัวที่ออสเตรเลียแบบหมูไม่กลัวน้ำร้อน
ร้านที่ผมทำเป็นร้านอาหารไทยเล็กๆแห่งหนึ่ง
พอดีว่ามีพี่คนนึงวีซ่าจะหมด ผมไปขอสมัครเลยได้เสียบตำแหน่งพี่เค้าแทน
เวลาทำงานก็ควบเช้าเย็นเลย
เช้า(เที่ยงถึงบ่ายสี่)นี่จะเป็นงานเตรียมเนื้อสัตว์ต่างๆ
หมู วัว แกะ ไก่ เป็ด ปลาหมึก ปลาชิ้น ปลาตัว กุ้ง หอย
วิธีเตรียมสอนกันเทคเดียวจบ ไม่เข้าใจถามได้ ผิดครั้งแรกโดนดุ ผิดซ้ำซ้อนโดนด่า T^T
เย็น (ห้าโมงถึงสี่ทุ่ม ...บางทีก็เลทไปเป็นห้าทุ่ม)หน้าที่เราคือล้างจาน หุงข้าว
คอยตักข้าว เติมวัตถุดิบต่างๆ เครื่องปรุงให้เชพ
แต่งานเราจริงๆจะเริ่มหลังจากแขกออกจากร้านหมด
เพราะหม้อ ไห กะทะ ต่างๆจะมาในช่วงปิดร้าน ...ฝันร้ายชัดๆ
ในตัวครัวจะเป็นระบบดีมาก มีเชพหนึ่ง คนทำอองเทร(ของว่าง)หนึ่ง ล้างจานหนึ่ง คอยออกอาหารหนึ่ง
แค่สี่คนนี่ครับที่ทำอารเลี้ยงคนเป้นร้อยๆในแต่ละวัน
ส่วนความเหนื่อยนี่  ...ไม่ต้องพูดถึงละกัน
สำหรับใครที่ทำงานใหม่แบบผม
เรื่องโดนดุ ด่า ตะคอกนี่เป้นเพื่อนแท้ของชีวิตครับ
สิ่งที่ผมเรียนรู้คือความหนักของงานเทียบไม่ได้กับความหนักของใจ
เวลาไม่โดนด่าลังหนักสิบกิโลนี่ยกเป็นปุยนุ่น
พอโดนตะคอกไปซักชุดนี่ ยกแก้วขึ้นมาล้างยังหนักแขนเลย
หลังจากหนักใจแล้ว คราวนี้ความเหงาใจก็จะมาครอบงำเวลากลับมายังที่พัก
บางคนรูมเมทดีสนิทกันก็ดีไป
แต่ถ้าใครไม่ค่อยได้คุยกะรูมเมทหรือไม่มีรูมเมทแบบผม
เพื่อนที่พอจะคุยได้คือโทรศัพท์มือถือเท่านั้นเอง
หากรักพ่อแม่มากหรือมีเพื่อนที่ไทยเยอะ
ขอแนะนำให้หาซิมoptus แล้วไปซื้อ recharge 10$ มาเติม
เลือกโปรโมชันโทรกลับไทย 200 นาที
(กด555 กด1 ใส่รหัส10ตัวแล้ว# จากนั้นกด6 แล้วกด1)
ของผมนี่หมดไปวีคละ 30-40$
เวลาเหนื่อยๆนี่เสียงพ่อแม่ช่วยได้เยอะจริงๆ
แต่บางท่านอาจเกิดอาการน้ำตาซึมได้นะครับ 555
 
สำหรับบล้อคครั้งแรกของผมก็จบแค่นี้แหละครับ
เนืองจากมีประสบการณ์เท่าหางอึ่งคงเขียนอะไรไม่ได้มากเท่าไหร่
ถ้าอ่านแล้วถูกใจรบกวนคอมเม้นซักนิดก็ขอขอบคุณมากๆครับ

Comment (13)